onubenimbeynimbilir

dün the human mind diye bir belgesel izledim. çok süper hazırlanmış bir belgesel. ardarda üçünü de izledim hiç sıkılmadan. mesela planet earth serisinin bir bölümünü bile bitirememiştim. tamam efektler harika ama çok sıkıcı. ya da benim ilgi alanım olmadığından öyle. babam bayıldı mesela. izlediğim belgeselde konu; insan beyni. insan beyni öyle dehşetengiz işler yapabiliyormuş ki şaştım kaldım. mesela ben hiç bir kasımı oynatmadan sadece hayalimde bir hareketi yaptığımı canlandırırsam o hareketi yapmam çok daha kolay oluyormuş. çünkü düşünerek beynimde o hareketi için olan yolları çizdim. yaptığım zaman da iyice netleşti o yollar. böylece eskiden benim için zor olan birşey artık kolay. birşeyi yapabileceğimize inanmak yetiyor yani. inanmak yolun yarısıdır diyecektim ama öyle değildi, başlamak bitirmenin yarısıdır. ama burda şöyle birşey var; x işini yapmaya başlamak demek onu başaracağına inandığınızı gösterir. başaramayacağına inanmış olsan başlamazdın di mi? demek ki öncelikle inanmak. of ben bi de bu belgesellerin üstüne ruhsal zeka kitabını okursam çok iyi gider.

KENDİMDEN BAŞLASAYDIM..

“Genç ve hür iken, düşlerim sonsuz iken, dünyayı değiştirmek isterdim.
Yaşlanıp akıllanınca, dünyanın değişmeyeceğini anladım. Ben de düşlerimi biraz kısıtlayarak sadece memleketimi değiştirmeye karar verdim ama o da değişeceğe benzemiyordu.
İyice yaşlandığımda, artık son bir gayret ile, sadece ailemi, kendime en yakın olanları değiştirmeyi denedim, ama maalesef bunu kabul ettiremedim.
Ve şimdi ölüm döşeğinde yatarken birden fark ettim ki önce yalnız kendimi değiştirseydim, onlara örnek olarak ailemi de değiştirebilirdim. Onlardan alacağım cesaret ve ilhamla, memleketimi daha ileri götürebilirdim,
kim bilir belki dünyayı bile değiştirebilirdim!…”

Dün bir dergide gördüm bu yazıyı. Eski bir mezar yazısından alıntıymış. Dersler alıyorum kendimce ama ne kadar uygulayabilirim bilmiyorum. İyi birşeyler yapmak deyince aklıma hep diğerlerini değştirmek geliyor nedense. Buna en büyük örnek, okuduğum şeyi hemen başkaları da nasiplensin diye paylaşmayı düşünmek… Önce bu yazılanları içselleştirebilmem lazım. Ondan sonra paylaşmak belki…

$$

$$

Blogunuz bolca hit alsın mı istiyorsunuz?

Sami yusuf yazın bir boşluk bırakın, sonra bir daha samiyusuf yazın. Sonra da oturup bir güzel gelen yorumları okuyun. Blogunuz yoksa şöyle buyrun.

comments that drive me crazy @ flickr and blogger

bloglarda, flickr’da gelen yorumlar biriktikten sonra herkese tek tek cevap verenlere sinir oluyorum. öyle komik oluyor ki..
ay bir de başına “@” ekleyenler var daha da komik. “@ayşe” demek, “ayşe, bu lafım sana demek”miş.. hem yanlış at ayşe olmaz ki to ayşe olur.
i’m looking at ayşe. i’m talking to ayşe. i’m writing a response to ayşe. gördün mü? kim çıkarttıysa bu “@” modasını.. misal de verecektim unuttum. neyse..

bu postu yazdıktan sonra ayşe diye biri msn’de oturum açtı. duydu beni herhalde.